Earthing

'Walk as if you are kissing the earth with your feet. Be aware of the contact between your feet and the earth. Walk in a way that you only print peace and serenity on the earth.'

~Thich Nhat Hanh~

 

Aarding/earthing  is in fysieke verbinding zijn met de aarde. En dat is zoooo goed voor je! Ik ben me gaan verdiepen waarom het zo goed voor je is.

 

Aarding is een heel bekend fenomeen in onze dagelijkse praktijk. Alle elektriciteit die we gebruiken is verbonden met de aarde. Voor het geval een teveel aan spanning of kortsluiting is er een verbinding met de aarde waar alle spanning naar afgevoerd wordt. Ook bliksemafleiders maken de verbinding met de aarde.  Afvoeren van spanning naar de aarde toe. Heel normaal en gebruikelijk.

 

Ons lichaam is eigenlijk ook een systeem wat een teveel aan spanningen kan opbouwen. We zullen niet zo snel exploderen maar van binnen gebeurt er wel van alles in ons lichaam. Niet zichtbaar aan de buitenkant en niet direct voelbaar van binnen. Het lichaam is zo genieus bedacht dat het zich altijd zal aanpassen aan de omstandigheden, voortdurend zal zoeken naar balans. Het meest fascinerende wat ik ontdekte in mijn zoektocht is dat er door een te veel aan spanning allerlei ontstekingen ontstaan in je lichaam die op termijn kunnen ontaarden in chronische ziektes. En dus dan pas aan de oppervlakte komen en daarmee duidelijk zichtbaar en voelbaar worden.

 

Technisch uitgelegd krijgen wij een te veel aan vrije radicalen in ons lichaam. Vrije radicalen vormen zich constant dat is maar goed ook, want sommige vrije radicalen heb je nodig om virussen te lijf te kunnen gaan.  Vrije radicalen ontstaan ook door invloeden van buitenaf. Denk aan make-up, alcohol, medicijngebruik, verontreinigde lucht, roken, maar vooral stress. Ook een teveel aan UV-straling heeft invloed op de hoeveelheid vrije radicalen in je lichaam en zelfs te veel sporten zorgt voor de vorming van vrije radicalen. Een teveel aan vrije radicalen in je lichaam kan ervoor zorgen dat allerlei lichaamsprocessen worden verstoord. Hoe dan?

 

Vrije radicalen zijn voortdurend op zoek naar een elektron of meerdere elektronen om weer compleet te worden. Elektronen zijn negatief geladen deeltjes die als het ware 'gestolen' worden van andere cellen die daardoor incompleet worden en ontstoken raken. Er ontstaat een kettingreactie waarbij ons goddelijke lichaam zichzelf aan valt, oxidatie! Er ontstaat een neerwaartse spiraal van chronische ontstekingen. Deze spiraal kan doorbroken worden het toevoegen van antioxidanten aan je systeem. 

 

Nu komt het! De makkelijkste manier om antioxidanten tot je te nemen is door te aarden. De aarde is een bron van elektronen die vrij beschikbaar zijn én in overvloed aanwezig. Op het moment dat je goed geaard bent komen er allemaal vrije elektronen ons lichaam binnen. De vrije radicalen vallen het lichaam niet langer aan waardoor de ontstekingsdruk wordt verlaagd. En, voor de liefhebbers, hier zijn wetenschappelijke bewijzen voor! Check the site van www.earthingnederland.nl.

 

Waar raken wij nog de aarde en hoe kunnen we in onze moderne samenleving nog geaard zijn? We raken de aarde met onze voeten, wanneer we zwemmen in open water én wanneer we douchen (geaarde waterleiding!). Daarnaast zijn er allerlei producten beschikbaar die je bijvoorbeeld tijdens de slaap kunnen verbinden met de aarde. Bijzonder interessant. 

 

Mijn voorkeur gaat uit naar de meest eenvoudige manier om weer verbinding te maken met de aarde en dat is te voelen dat je in contact bent. Te voelen dat je je voet neerzet op de aarde. Te voelen hoe je je voet neerzet op de aarde. Het uittrekken van de schoenen zorgt er voor dat je meer in verbinding bent met de ondergrond. Dat je de stappen maakt in respect met de ondergrond. In respect voor je lichaam. Met respect voor jezelf en de wereld om je heen.

 

Earthing; zo eenvoudig, zo makkelijk en zo dichtbij! En zoooo leuk! 

Echte blote voeten!

Vandaag was het zover! Voor het eerst op echte blote voeten trailen. Echte barefootrunning gaat natuurlijk over lopen met je blote voeten. De overgang van de 'grote' schoenen naar de minimalistische schoenen was al een behoorlijke overgang. Deze stap van minimalistische schoenen naar blote voeten is minstens zo groot! Het voelt heel erg bloot om te gaan lopen met blote voeten. Alsof ik iets vergeten ben, alsof ik iets doe wat eigenlijk niet mag :-). Het beginstuk is heel erg schrikken. Een bospaadje met stenen, auw! Mijn arme voetjes, what am I doing? Ieder steentje is voelbaar in mijn hele lichaam. Dan kom ik langzaam bij het zandstuk en hier word ik echt heel erg blij van. Wat heerlijk, het mag en het kan. Struinen met mijn blote voetjes. Het voelt alsof iedere zenuw aangeraakt wordt. Het geeft zo'n levendig gevoel, zo'n verbinding met de ondergrond. Wanneer ik mijn barefootschoenen weer aantrek voelt het alsof ik mezelf weer opsluit :-).

Oordelen mag, alleen pas dan als je het zelf hebt geprobeerd!

Barefoot running

In het voorjaar ben ik gestart met barefootrunning.

Wat?

Blootvoetshardlopen!

Nou, niet helemaal blootsvoets maar met minimalistische schoenen.

Wat voor schoenen?  

Schoenen die minimale bescherming bieden, met nagenoeg geen demping.

 

Waarom?

Wat ik fijn vind aan hardlopen is de beleving in de natuur. Ik loop graag in bossen en over de heide. Ook doe ik graag tussendoor yoga op plekken met een heel fijn uitzicht. Het was een logische stap om meer voeling met de ondergrond te willen ervaren. Nog meer een  met de aarde :-) 

 

Het is wel weer even bij nul beginnen, net of je opnieuw begint met hardlopen. De experts waarschuwen dat je zeker een jaar uit moet trekken om het lichaam te laten wennen aan barefootrunning. Natuurlijk heb ik heeeeel keurig het schema en de aanwijzingen van de expert gevolgd. Inmiddels ben ik alweer een heel eind op weg!

 

Hoe ga ik het barefoot runningschema inpassen in mijn hardlooptrainingen? Dat was even zoeken. Ik vond de meest ideale oplossing door onderweg mijn schoenen te wisselen. Hardloopschoenen aan en de barefootschoenen in het trailrun rugzakje. Zo kwam ik ook tot de ontdekking hoe vreselijk groot de normale hardloopschoenen zijn! Ze passen bijna niet in de rugzak. In het begin was het overschakelen best lastig. Horloge om, tijd in de gaten houden. Lopen op frequentie 180 passen per minuut, aan de hand van een metronoom app. Hartstikke druk onderweg :-)

 

Wat kwam ik tegen? Mijn lichaam had wel wat moeite met het aanpassen aan de nieuwe schoenen en de techniek. De voeten kregen wat te verduren wanneer ik een steentje niet had gezien en ik daar vol op landde, au! Het duurt soms dagen voordat het minder gevoelig wordt. Last van mijn knieën en met name mijn linkerheup. Eigenlijk de hele linkerzijde van het bekken. In mijn dagelijkse yoga practice besloot ik om een aantal dingen toe te voegen;

- ik masseer mijn voeten dagelijks met een massageballetje met stekeltjes om de voeten lekker los te maken en alle zenuwuiteinden te prikkelen. Werkt zowel ontspannend, stimulerend als versterkend. Om de voeten te trainen, of bij geprikkelde voeten om ze te ontspannen.

- Ik gebruik een foamroller voor het ontspannen en masseren van spieren en weefsels,  met name de kuitspieren. Door met een foamroller druk uit te oefenen op specifieke plaatsen op je lichaam kun je gespannen spieren en pijnpunten laten ontspannen. Heerlijk om tegelijkertijd mijn eigen therapeut en client te zijn. De pijnlijke plek blootleggen, lichte druk houden, voelen waar de pijn heen trekt en wachten op de ontspanning.

- Ik pas allerlei yogaoefeningen toe om mijn bekken en heupen te stretchen. Zoals de duif en de heerlijke stretch die je hieronder op de foto ziet, mijn favoriet! 

En weet je wat nu zoooo leuk is, al de klachten zijn grotendeels helemaal verdwenen :-)

 

Nu loop ik 24 minuten aaneengesloten op mijn Vibram Merrels zonder nog enige klachten te ervaren! Dat maakt mij een heel blij mens! Op naar het de 60 minuten, mijn favoriete tijd voor een heerlijk hardlooprondje :-). Het moraal van dit verhaal is natuurlijk dat luisteren naar je ziel en lichaam het meest ultieme van alles is!

 

Pelgrimeren is mediteren met je voeten.

Jaaa, I did it! I went on a pilgrimage! En ik zou het zo weer doen!

Pelgrimeren is wandelen met je ziel, kijken met je innerlijk oog en luisteren met je hart.

Was het alleen maar leuk? Nee, zeker niet!

Was het een avontuur? Dat zeker!

 

Ik vond het heerlijk om de schoenen aan te doen en te vertrekken. Alles wat ik nodig heb in de rugzak. Altijd vooruit, niet terug. Geen rondje lopen maar een route met een doel. Iedere dag op pad, de weide natuur in, dat vond ik echt super tof! Het landschap dat onderweg veranderde van heuvelachtig naar echte bergen. De diversiteit in de overnachtingen vond ik ook erg goed gelukt (schouderklopje voor mezelf!). Oog in oog staan met zoveel schoonheid onderweg ontroerde mij regelmatig.

 

De eerste dag kwam ik al vroeg in de ochtend aan in Wenen. Ik overnachtte in een airbnb, een kantoor van een artiestenbureau voor operazangers in het centrum van de stad. Dichtbij Gucci, Prada, Yves Saint Laurent en alle luxe merken die je maar kunt bedenken. Heerlijk om door te stad te dwalen en te ontdekken. Waanzinnig veel touristen op de hotspots van Wenen. In de avond volgde ik een bijzonder hete yogaclass bij YogaKula. Het was een uitdagende les waar ik weer nieuwe teen oefeningen heb geleerd (blijft interessant die voetjes). Top!

 

De volgende dag ging ik vroeg op pad met de trein en bus naar het startpunt van de route. Het boekje met de routebeschrijving in het Duits bleek lastiger te volgen dan ik dacht. De schrijver had een toch wel vrij wollig taalgebruik. De GPS track was gelukkig erg goed om te volgen.  De tweede nacht sliep ik in een typisch Oostenrijks hotelletje; 'Zum Jagdschloss'. In de plaats Mayerlingen waar het jachtslot staat van Sissi en Franz Joseph staat. Wat een immense weldaad! 

 

Door een voor mij spannende tocht door de  weilanden en bossen bereikte ik Araburg.  Het gevoel van kunnen verdwalen in de eindeloze bossen vind ik nogal eng.  Aan het einde van tocht kom ik aan bij een nagenoeg verlaten burcht. Op de binnenplaats van de burcht is het gezellig druk en zijn er meer pelgrims onderweg. Ik slaap met twee Oostenrijkse vrouwen bovenin de torenkamer. Steile houten trappen brengen ons naar boven en wat is het er mooi! De toilet zit helemaal beneden en de douche is een tuinslang achter een hekje. Heerlijk spartaans, op z'n tijd niets mis mee. 

 

In Araburg ontdekte ik de eerste blaren, snik. Met de spanning nog in mijn lijf van de vorige dag besluit ik om een gedeelte van de route met de trein af te leggen. Vanuit niemandsland loop ik weer de bewoonde wereld in en koop allerhande blarenpleisters. Ik reis met de trein naar Lilienfeld en daar mag ik het klooster in! Voor 1 dag! Ik ben ontroerd van alle deuren die voor me open gaan. De schoonheid die ik mag zien. De kamer is in haar eenvoud echt prachtig. Verliefd op het sobere interieur en de armoedige gordijnen. Er is een bibliotheek en ook daar mag ik heen, smelt! Wauw! Vanuit het klooster is een binnendoorgang naar de basiliek.  Het ontbijt met alle paters aan de tafel vind ik toch iets te spannend. En trek weer verder. Diep geraakt door zoveel schoonheid, gevoel van welkom zijn, gastvrijheid.

 

Het weer is inmiddels omgeslagen van bloedheet naar comfortabel warm en bewolking (kan ik dus ook heel erg van genieten!). Op de een of andere manier heb ik spanning in mijn lijf en durf ik een gedeelte van de route niet zo goed aan. Ik besluit om de bus te nemen en het laatste stuk te lopen. Ik kwam aan in Annaberg, waar het echt compleet uitgestorven was. Hier vond ik gelukkig goede kaarten die mij wat meer vertrouwen gaven dan het routeboekje. De route omhoog naar de Tirolerkogel was behoorlijk pittig! Hier sliep ik op 1400 meter hoogte in een Alpinehut. De zonsondergang was hier zo geweldig mooi. Ook de volle maan straalde vol aan een wolkenloze hemel. De zonsopkomst was even nog mooier. Wat een prachtige natuur en wat een voorrecht om het te mogen aanschouwen.

 

Die dag besloot ik om boven te blijven. Wat yoga te doen en wat te wandelen, volledig op het gevoel. Een dag vol eindeloze tijd! De dag was stralend zonnig en precies de juiste temperatuur. Het was een feestdag in Oostenrijk; Maria Tenhemelopneming, de Maria hemelvaart. En terwijl ik dacht dat ik in de the middle of nowhere was belandde ik opeens bij een buitenkerkdienst. Met veel lederhosen, mooie Oostenrijkse jurkjes und eine Blaskapelle. De dag erna vertrok ik met zonsopkomst naar mijn volgende bestemming.

 

Deze dag heb ik volledig op de kaart gelopen en dat was een verademing. De route iets aangepast vanwege de mist in de bergen. Ik liep uren langs een heerlijk stromende rivier, die alle kanten op kronkelde.  En aan de Hubertussee zou ik wel een huisje willen bewonen, zo mooi. De laatste klim was geweldig, wat vind ik het heerlijk om te klimmen en te steigen. De aankomst in Mariazell is een beetje een deceptie. Eigenlijk wil ik er nog niet zijn. Het voelde wat beklemmend aan.  Ik ben niet perse heel erg gelovig en hang ook geen geloof aan. Vond het prachtig om te zien hoe mensen onderweg hun geloof belijden. De pracht, de rijkdom, de weelde, de toewijding, heel indrukwekkend. Ik geloof absoluut in het goddelijke! De enige echte :-)

 

Gruss Gott (God begroet U), vind ik erg leuk! Grappig wanneer je bewust hoort dat mensen dat tegen je zeggen en om te zeggen. De Oostenrijkers die ik ben tegengekomen vond ik bijzonder hartelijk, open en vriendelijk. Ook heel erg zorgzaam voor anderen. Heel gastvrij en behulpzaam. Van het Oostenrijkse eten was ik ietsje minder onder de indruk ;-)

 

Er zat niets in mijn rugzak wat overbodig bleek te zijn, gelukkig! Het idee alleen al dat je heel de tijd iets draagt wat helemaal niet nodig is, is zonde van de energie. Alles was uitermate goed gebruikt en dat was te ruiken ook! Heerlijk handig al die parfums op het vliegveld. Zo dankbaar gevoel dat ik thuis weer gewoon schone kleren uit mijn kast kon pakken. Jeetje, wat was dat fijn!

 

Wat ik over mezelf geleerd heb;

- ik ben best heel erg bang voor heel veel dingen.

- ik ben bang om te verdwalen. En dat gebeurt dan ook :-)

- terugkijkend ben ik telkens op de juiste plek uitgekomen.

- niet te veel en te ver vooruitdenken, alles ontvouwt zich als het zover is.

- er zijn altijd mensen onderweg die er voor je zijn.

- ik mag nog veel meer blindvaren op mijn intuïtie.

- ik ben een onderzoeker, vind het heel leuk om te ontdekken en te vinden.

- ben dol op leuke plekjes, laat me niet zo snel weerhouden.

- heel erg bewust van de ballast op mijn schouders. Wat wil ik wel en niet dragen?

- ik vind het leuk om te zoeken en te puzzelen net zolang tot alles op zijn plek valt.

- dit smaakt absoluut naar meer!

 

Ik was van te voren zo ontzettend nieuwsgierig hoe het zou zijn. En dat kun je dus alleen maar ervaren door te beleven. De volgende tocht die ga lopen heb ik al uitgezocht,  het is de Camino Portugués Costas. Van Porto naar Santiago de Compostela, langs de kust. Can't wait! Een stapje verder.

 

Der Weg ist das Ziel

 

Waarom zou je een pelgrimstocht willen lopen? Dat is zo'n vraag die op plopt wanneer ik in angst schiet.  Want het is reuze spannend! Ik ga wandelen in Oostenrijk. In mijn uppie. Een wandeltocht van Wenen naar Mariazell, genaamd 'Via Sacra'. Met een rugzak, routebeschrijving, GPS en een slaapzak. Acht dagen, zeven nachten. 120 km. De route is uitgestippeld en een groot deel van de overnachtingen zijn besproken. Van een hippe B&B in Wenen, naar een minimalistische hut hoog in de bergen, een klooster, een kasteel en op de laatste avond een heerlijk hotel met wellness.

 

'Der Weg ist das Ziel', is de ondertitel van de routebeschrijving van die Heilige Straße (Via Sacra). En dat klopt nu al, ik ben nog niet eens vertrokken! Het is een heel proces geweest om te komen waar ik nu ben. Van binnenuit voel ik een diep verlangen om te gaan en ben ik heel erg nieuwsgierig naar de reis. Mijn hoofd ziet echter allerlei beren op de weg en grote gevaren(!). Steeds roep ik mezelf weer terug naar het vertrouwen, die schattige Oostenrijkers, de waanzinnige yogaplekken en de prachtige natuur.

 

Pelgrims noemen vaak vijf redenen waarom ze hun pelgrimage volbracht hebben, lees ze hieronder. Ik zie ernaar uit!

De eerste reden is dat een lange wandeling op zich een bijzondere ervaring is. Je krijgt als wandelaar een andere verhouding met de wereld om je heen. Je wordt nat als het regent en je krijgt het warm als de zon schijnt. Voor de moderne mens is het een hele ervaring om nog eens goed nat te worden en onder een boom te moeten wachten tot het ophoudt met regenen. Het leert je in ieder geval op een andere manier tegen een boom aan kijken. 

De tweede is dat de ontmoeting met de verschillende culturen en met de geschiedenis een pelgrimsreis interessant maken. Je krijgt onderweg een stuk aanschouwelijk geschiedenis onderricht. Door het stapvoets te bewegen door het landschap vallen je veel meer dingen op.

Pelgrims zeggen ook dat ze onderweg meer mens worden. Je moet je, als pelgrim, vaak overgeven in de handen van mensen. Je kunt niet alles voorzien, niet alles regelen en niet alles alleen volbrengen, maar je hebt de steun en de welwillendheid nodig van mensen die je op je weg ontmoet. 

Verder kun je, als pelgrim, ook niet om de spirituele ervaringen heen. Soms heb je ontmoetingen waarvan je niet kunt geloven dat het toevallig is. Soms kom je ook fantastische kunstwerken tegen onderweg, die je aanspreken en niet meer loslaten.

Ten slotte ontdekken pelgrims soms ook iets, waarvan ze bijna vergeten waren dat ze het hadden. Bijvoorbeeld zichzelf, of hun engelbewaarder. Dat lijkt typisch voor een pelgrimstocht. Wat je er van over houdt zijn niet zo zeer nieuwe dingen, maar dingen die je al had en die je opnieuw, in een andere dimensie, gaat waarderen. 

Ik laat je weten wat mijn ervaringen waren, binnenkort :-)

 

Psoas

Psoas is een van de 650-850 spieren die ons lichaam heeft. Hoeveel? Het is blijkbaar verbazend moeilijk om te zeggen hoeveel spieren een mens heeft. Anatomisten zijn nog steeds bezig om het menselijk lichaam beter te leren begrijpen.  En van al die spieren ben ik verliefd geworden op de psoas. Of de psoas op mij? Het is wederzijds waarschijnlijk :-)

 

De psoas is een diep gelegen 'core' spier die verbonden is met het reptielen brein. Deze spier wordt ook wel de spier van de ziel genoemd. Het is een gids voor het stabiliseren van je wervelkolom en het bekken. Het is een symmetrische spier met een unieke functie en mobiliteit.

 

Met onze huidige leefstijl heeft de psoas het erg druk en neemt veel taken op zich;

- balanceert de core

- stimuleert de organen en zenuwen

- trekt samen, ontspant, stabiliseert, neutraliseert en vervalt zoals geen andere spier dat kan

- verbindt het boven- met het onderlichaam

- creëert beweging en flow om overgedragen te worden aan het lichaam 

- slaat trauma op

In het dagelijks leven triggert de psoas continu, waardoor de spier zich niet meer kan ontspannen en zo verantwoordelijk is voor diverse lichamelijke en uiteindelijk ook emotionele klachten. 

 

De psoas bestaat uit drie bundels; musculus psoas major, musculus psoas minor, en de musculus iliacus. De psoas major groeit vanuit het lumbale gedeelte aan beide zijden van de wervelkolom. Van hieruit loopt de spier door het bekken en hecht aan de binnenkant van het dijbeen (je langste, sterkste en grootste bot). De psoas zit niet vast aan het bekken maar bedekt het bekken als een soort van tapijt, samenkomend met de musculus iliacus die zich ook aan de binnenzijde van het dijbeen hecht. De iliacus heeft zijn oorsprong aan de bekkenkam en zo vormen zij samen de Iliopsoas. De psoas minor is een spier die langzaam aan het verdwijnen is.

 

De psoas is zo direct betrokken bij onze basis lichamelijke- en emotionele reacties, dat een chronisch overprikkelde psoas continu de prikkel zal uitzenden dat je in gevaar bent. Dit heeft uiteindelijk tot gevolg dat onze nieren, bijnieren en het immuunsysteem zal uitputten. 

 

De eerste stap naar een gezonde psoas is om de overbodige spanningen te releasen. Dit kan alleen maar door controle los te laten en te werken met bewustwording van wat deze spier ons nu eigenlijk te vertellen heeft. Dit houdt in dat er een bewuste keuze gemaakt wordt voor lichamelijke bewustwording.  Het kenmerk  van en voor een ontspannen psoas is Spelen! Onderzoeken! Creativiteit! Dansen! Openen voor het leven. We herstellen en kunnen ons weer openstellen voor de levens energieën van  het universum.

 

De geluksmiddag

Zondag 10 februari was er heel veel geluk te vinden in Doesburg. Het prachtige Arsenaal  was volop in beweging, zowel letterlijk als figuurlijk. Bij aankomst werd me verteld dat het klopte, het gebouw deint mee op de wind. Ik moest gerust zijn want het statige pand staat al 1300 jaar. Een beetje zoals een boom, stevig geworteld en flexibel genoeg om mee te bewegen. Een uiterste veilige plek dus om je geluk te delen.

En dat deden ze! De maar liefst 10! sprekers van geluk stonden op en deelden hun geluk. Soms met knikkende knieën, klotsende oksels en klamme handjes. Corazon, Marieke, Erna, Marco, Lezgin, Editha, Nicole, Fia, Paul en Ellen waren de durfals van deze editie. Dapper om te delen over hun geluk. Geluk is zo divers, persoonlijk en ongrijpbaar dat het er zoveel verschillende geluksverhalen zijn als dat er mensen zijn op deze aardbol.

Hoe kwetsbaar is het om te staan voor je geluk en voor jezelf? Hoe lastig is het om te kijken en te luisteren zonder direct allerlei oordelen te vellen? Het is mooi om te kijken en luisteren terwijl je je realiseert dat wij allen verschillende uitingen zijn van hetzelfde.  Het is werkelijk een kunst om te kijken met de ogen van de liefde.  Dat was de uitnodiging voor de gasten van deze middag. Het is ook de uitnodiging voor nu, als je de foto's gaat bekijken. Deze zijn met liefde gemaakt door Gaab van Ampting. Lees onder meer over de sprekers van deze middag!

Corazon Tinkelenberg beet de spits af op deze middag. Met prachtige beelden deelt ze haar persoonlijke en ontroerende verhaal van de afgelopen twee jaar.  'When you come out of the storm, you won't be the same person who walked in. That's what the storm is about'.

Openhartig en met de volle vaart erin. Precies zoals ze is, mijn mooie nicht! 

 

Marieke Bach geeft een prachtige schets van Tante Bets. Een belangrijke opmerking van deze vrouw  liet haar zien dat je ondanks of misschien wel dankzij alles wat je mee maakt in je leven heel gelukkig kunt zijn. Geluk levert volgens Marieke op zijn minst een positief gevoel op, maar kan ook een boost voor jouw persoonlijke ontwikkeling op gang brengen. Eén voorwaarde: je moet er wel voor openstaan!

 

Erna Reiken & Marco Vleeming zijn echte geluksvogels en onderzoeken samen met de bezoekers op een creatieve manier hoe je een jaar op reis zou kunnen. Mooie en plezierige samenwerking tussen deze twee love birds. Samen hebben ze de Happiness Academie Nederland opgericht. Ze helpen mensen en organisaties om meer grip te ervaren op hun geluk in leven en werk.

 

Voor de pauze geeft Lezgin Aydin woorden aan zijn geluk. Geluk is een keuze! Kies jij voor het geluk? Er is veel herkenning in zijn prachtige schets van de achtjarige Lezgin. In het dagelijks leven traint hij medewerkers van bedrijven op het gebied van commercie. 'Wanneer ieder mens zijn talent inzet om die van een ander te ontwikkelen, zou de wereld er morgen anders uitzien. Mijn persoonlijke motto die ik elke dag zoveel mogelijk probeer uit te dragen naar andere mensen toe. Ik wil mijn kwaliteiten en inzichten inzetten, zodat anderen de kans krijgen zichzelf te ontwikkelen, dit maakt mij blij en geeft mij energie.'

 

Editha Gerdingh spreekt na de pauze van geluk. Ze schreef er zelfs een boek over. 'Geluk (t), leef om te werken. 'We zijn niet op de wereld om onszelf kapot te werken voor onze vaste lasten en zogenaamde luxe. Maar op aarde om het verschil te maken. We hebben zoveel potentie en we verspillen het met zaken die onbelangrijk zijn en niets meer te betekenen hebben dan het verdoezelen van onze diepste angsten. Bewust dan wel onbewust.'  Haar boek is te bestellen op bol.com via deze link.

 

Dicht bij zichzelf deelt Nicole Schouten haar weg naar pure intuïtie en helder weten en voelen, heel bijzonder.  Ze start met het voordragen van een gedeelte uit het scheppingsverhaal van de Hopi Nation uit Arizona. De schepper zei; 'Tot ze  er klaar voor zijn wil ik iets verstoppen voor de mensen. Het gaat om de realisatie dat de mensen hun eigen realiteit kunnen scheppen.'  Verstop het in hen zelf, zei moeder Aarde.'  Samen met haar gezin bewoont Nicole het driestroomhuis Komfort in Didam.

 

Fia Schooljan is een brok energie. Ze heeft veel om te delen! Fia zoekt mogelijkheden waar anderen zouden denken; laat maar! Omdat ze zelf de wereld niet meer kan bereizen door haar fysieke gesteldheid nodigt ze de wereld bij haar thuis uit. Van heel de wereld komen ze bij haar thuis op de bank slapen. Couchsurfen  is een op internet gebaseerd wereldwijd gastvrijheidsnetwerk. De community achter dit concept is er een van reizigers die graag andere reislustigen ontmoeten en helpen. Reizigers roemen de bijzondere ontmoetingen en het gevoel thuis te zijn. Wel ging Fia in haar reisrolstoel op reis naar Parijs!

 

Prachtige klanken ontstonden op het podium met Paul en Ellen. Ook lieten ze ons prachtige klanken horen die ze samen gemaakt hebben in een grote pyramide in Egypte. Prachtig! Wonderlijk op elkaar afgestemde Diamond Dolphins. Heerlijk! 

 

Erg dankbaar voor en trots op al deze mooie mensen op mijn pad!  Op zondag 2 februari 2020 ( wat een datum!) vind de volgende geluksmiddag plaats. Mocht er nu iets in jou kriebelen, kom dan je geluk met ons delen. Ik ben absoluut naar dappere sprekers van geluk!

Emotioneel transpireren

Niet zelf bedacht maar wel heel erg goed bedacht; 'emotioneel transpireren'. Als een ander, meer realistisch, woord voor huilen.

 

Transpireren ga je doen wanneer je je inspant, zenuwachtig ergens voor bent, spanning ervaart.  Klotsende oksels op een warme dag, een rood en glimmend voorhoofd tijdens het sporten of klamme handen bij een sollicitatiegesprek. Zweten is heel natuurlijk en nuttig. Transpireren is een methode van je lichaam om de warmte te reguleren. Het produceren van zweet is belangrijk bij het op peil houden van je lichaamstemperatuur. Door te zweten raak je overtollige warmte kwijt. Al die kleine druppels verdampen op je huid en daardoor koel je af.

 

Een heel natuurlijk, gezond en regulerend mechanisme dus! Zo ook emotioneel transpireren, huilen. Veel mensen zien huilen echter als een teken van zwakte en doen het liever helemaal niet. 

Kwetsbaarheid is de (hoofd)reden dat mensen het ongemakkelijk vinden om te huilen. Veel mensen zijn niet alleen bang om zich kwetsbaar op te stellen tegenover anderen, maar willen hun gevoelens ook naar zichzelf toe niet erkennen. Het is gemakkelijker om jezelf voor te houden dat het allemaal prima gaat, dan toe te geven dat het je eigenlijk iets te veel wordt. Maar ook al doen we het nog regelmatig, het is algemeen bekend dat het niet goed is om je emoties op te kroppen. Het getuigt dus van moed om je gevoelens niet te ontwijken, maar ze gewoon onder ogen te zien en er iets mee te doen.

 

Huilen, emotioneel transpireren, is heel goed voor je en zelfs essentieel is om je rustig te voelen. Lees hieronder waarom!

 

1. Emotioneel transpireren zorgt voor een positief gevoel!

Als je huilt, wordt het parasympathisch zenuwstelsel in je hersenen geactiveerd, dat je lichaam de opdracht geeft om tranen te produceren. Als je uitgehuild bent, is dit gedeelte van je hersenen verantwoordelijk voor het verlagen van je hartslag en het vertragen van je ademhaling. Als dit gebeurt, wordt er tegelijkertijd een flinke portie blijheid in je lijf geproduceerd, die als opluchting voelt. 

Onderzoekers van de universiteit van Florida deden specifiek onderzoek naar hoe mensen zich voelen na een huilbui, en de resultaten waren zo klaar als een klontje: bijna elke deelnemer (meer dan 88 procent) voelde zich stukken beter na een huilbui. 

 

2. Emotioneel transpireren is ontgifting van je systeem!

In mensentranen bevindt zich het stresshormoon ACTH. Mensen die veel van dit hormoon in hun lichaam hebben, hebben meer kans om ziek te worden.  Door te huilen, raak je meer van dit hormoon kwijt, waardoor je kalmer wordt. Naast ACTH zit er ook veel prolactine in onze tranen. Als je begint te huilen, krijgt je lichaam een seintje dat het hormoon door middel van je tranen uit je lichaam verdwijnt. Als reactie daarop maakt je lichaam nieuwe prolactine aan, waardoor je na je huilbuil een fijn gevoel ervaart.

 

3. Emotioneel transpireren verhoogt je emotionele bewustzijn!

Een goede huilbui, zo eentje die vanuit je hart komt, zorgt ervoor dat je lichaam weer even op scherp wordt gezet. Als je je lichaam toestaat zich helemaal over te geven aan de negatieve emoties die je op dat moment voelt, sta je automatisch ook meer open voor positieve emoties, zoals blijdschap, opluchting en dankbaarheid. 

 

4. Emotioneel transpireren zorgt voor verlichting!

Psycholoog Alex Goetz deed onderzoek naar de invloed van huilen op je lichaam en volgens hem is het belangrijk dat je verdriet dat van diep in je ziel komt, uit door te huilen. ‘Dit verdriet neemt heel veel stress met zich mee, wat niet goed is voor je lijf. Het is daarom belangrijk om dit te allen tijde te uiten door te huilen.’ Als je je schaamt voor je tranen heb je volgens Alex een stressniveau bereikt dat zelfs schadelijk kan zijn voor je lichaam. Huil je meteen als je voelt dat je moet? Dan voel je je sneller blij na de huilbui,’ zegt Alex.

 

5. Emotioneel transpireren zorgt ervoor dat anderen comfortabeler worden met hun emoties!

Lachen mag, dus huilen ook. Het zijn immers allebei uitingen van emoties. Huilen bevindt zich helaas nog steeds een beetje in de taboe sfeer. Laten zien hoe je je echt voelt, kan er echter voor zorgen dat je relaties met de mensen om je heen verbeteren. In Japan en Engeland bestaan er zelfs speciale Crying Clubs waar je kunt huilen zonder hiervoor veroordeeld te worden door andere mensen. Ze draaien er zielige muziek en films, en helpen mensen dichtbij hun emoties te komen. Mensen die hier naartoe gaan zeggen dat ze na afloop comfortabeler zijn met huilende mensen in hun omgeving. 

 

Dus, zit jij al klaar om een lekker potje emotioneel te transpireren?  Het mag, het kan én het is zoooo goed voor je!

 

 

 

Zes tips voor je eerste yogales!

 

Het kan heel spannend zijn om een yogales te gaan volgen. Je weet het is goed, je wilt het én tegelijkertijd vind je het heel spannend.

Ik weet nog heel goed mijn eerste keer yoga. Yogales van een afgekeurde bouwvakker samen met mijn moeder en haar vriendinnen. Ik vond het vreselijk stil, voelde me erg ongemakkelijk en onhandig. Aan de ene kant wilde ik heel hard wegrennen aan de andere kant bracht het me iets wat ik nog nooit eerder had gevoeld.

 

Dus hierbij een aantal tips voor dit leuke avontuur.

 

1. Yoga is geen sport.

Als binnenkort je eerste yogales gaat volgen, maar je hebt wel vaker gesport, dan is het belangrijk om je bewust te zijn van het feit dat yoga niet hetzelfde is als het trainen bij een sport. Er is geen competitief element in een yogales. Het is niet belangrijk wat je buurman of buurvrouw naast je doet en je hoeft al helemaal niet beter te zijn dan degene naast je op de mat.

 

2. Ooit gelet op je ademhaling?

Veel mensen lopen hun eerste yogales binnen omdat ze last hebben van fysieke klachten, en dat is prima. Maar wees je bewust van het feit dat er in een yogales veel met de ademhaling gedaan wordt. Je kunt de dagen voor je eerste les dus alvast kijken of je wat meer bewust kunt worden van je ademhaling. Je hoeft er niets aan te veranderen. Gewoon inchecken bij je ademhaling en observeren. Dit zal de les een stuk aangenamer maken.

 

3. Durf een beginner te zijn!

Iedereen is ooit een beginner. Laat je vooral niet gek maken door alles wat je andere mensen ziet doen. Zij zijn ook ooit een beginner geweest. En als je durft om een beginner te zijn, zullen andere mensen dat respecteren.

 

4. Ontspanningsoefeningen en meditaties.

Veel yogalessen eindigen met ontspanningsoefeningen en een meditatie. Dit is heerlijk, maar als je het nog nooit gedaan hebt wel even wennen. Bereid je er op voor door er open voor te staan. Heb geen verwachtingen van jezelf. Er moet niets en je kunt het niet goed of fout doen.

 

5. Herken je eigen grenzen (het is altijd oke om te stoppen)

Als je voelt dat je uitgedaagd wordt (wat hopelijk een beetje gaat gebeuren), weet dan dat je niets hoeft te forceren. Je wil jezelf uitdagen, maar niet blesseren. Het is altijd oké om uit een houding te komen en uit te rusten in bijvoorbeeld de kindhouding.

 

6. Heb plezier!

Heb het goed, geniet ervan en lach om jezelf!

Het gouden pad

Deze foto maakte mijn dochter op het strand. De zon verloor langzaam haar kracht en daalde aan de horizon. We hadden nog heerlijk gezwommen in de zee die steeds donkerder werd, spannend! De golven waren ons iets te klein. We vonden anderen manieren om heerlijk dubbel te slaan van het lachen. De nog steeds warme, zilte zeelucht omringde ons aan alle kanten. Het was genieten!

 

Wat ik zo mooi vind aan dit moment is het prachtige pad wat de zon laat zien. Het ziet er uit als een gouden pad, het glittert, glinstert en het onzichtbare einde ziet er veelbelovend uit. Door het contrast van het zonlicht wordt mijn lichaam slechts een silhouet. Het doen, ervaren, ontdekken en spelen met de yoga levensfilosofie is mijn gouden pad. 

 

Het opstrekken, uitstrekken, activeren en ervaren van elk deel van mijn lichaam van mijn tenen tot mijn vingers voelt als een zegen. Het bewust aanwezig zijn in iedere beweging die ik wel of niet maak is een geluksgevoel. Het is een gouden pad wat nog heel veel ontdekkingsmogelijkheden in zich heeft. De mogelijkheid om het hoofd met alle gedachten te laten zijn voor wat het is. Na het doen van mijn yogasessie in de ochtend voel ik me geïntegreerd, aanwezig, bewust en stil van binnen. Dat gedurende dag blijven voelen zou heerlijk zijn, dat lukt zeker niet altijd!

 

Het zijn deze absoluut waardevolle momenten die het licht laten zien, waarbij de rest slechts een silhouet is. 

 

Kiezen voor geluk!

Kiezen voor geluk is een manier van leven. Openstaan voor een andere zienswijze én je energie hoog te houden. Het is soms makkelijker en meer een gewoonte om mee te gaan in negativiteit, geroddel en in de ellende van jezelf en van anderen. Moeilijker en uitdagender is het om telkens opnieuw te kiezen voor geluk, voor vreugde en voor plezier.

 

We krijgen allemaal onze uitdagingen voor onze kiezen. Soms lijkt het alsof geen mens wordt overgeslagen en het noodlot geen deur voorbij gaat. En natuurlijk mag het gevoeld worden, mag alles er zijn. Juist dat! Hoe vaak gebeurt het dat ellende wordt gebagatelliseerd, weggestopt of niet doorleeft omdat er geen tijd, ruimte of aandacht voor is.

 

Kiezen voor geluk betekent niet dat er geen ongeluk is. Kiezen voor geluk betekent niet dat er geen verdriet is. Kiezen voor geluk betekent dat je ondanks de pijn, ondanks het verdriet, ondanks het gemis, ondanks het verlangen toch ziet hoe mooi het eigenlijk is. Wat voor goeds het je brengt. Wat voor liefde er uiteindelijk, wellicht op een heel andere manier, uit voortkomt.

 

Dit vraagt lef, toewijding, doorzettingsvermogen en vooral overgave. Het vraagt een opgewektheid en vertrouwen in het leven. Voor mij voelt het als kiezen tussen zwaarte, donkerte en het licht. En dan te ontdekken dat de diepste bodem van het verdriet en de hoogste berg van geluk dezelfde plek zijn.  Ook leert het ons het ego langzaam een beetje los te laten. We krijgen langere tenen, zijn begripvoller omdat we weten we uiteindelijk veel meer op elkaar lijken dan we denken. 

 

Hoe iets wat ogenschijnlijk lijkt als een totale mislukking, falen, het einde van de wereld toch iets prachtigs op kan leveren. Een burnout de start is van eindelijk voor jezelf en je dromen te kiezen.  Het verliezen van een dierbaar iemand je de kans geeft om echt tot in de diepte te leven. Een ontslag je de uitdaging geeft om te doen wat je echt leuk vindt. Een afwijzing je leert om in jezelf te geloven. 

 

Nederigheid vond ik altijd een wat softe kwaliteit. Ik leer steeds meer dat het fijn is om nederig te zijn. We stellen eigenlijk niet zo heel veel voor. Al denken we van wel.  Onlangs las ik dat we niet uniek zijn, we zijn essentieel. Daar heb ik even op zitten kauwen. Want wat willen we graag uniek zijn en bijzonder. Uitverkoren en zo speciaal. We zijn een onderdeel van een groot geheel waar we 'slechts' onze rol vervullen, we zijn essentieel. We doen er toe. Jij, ik, iedereen.

 

We zijn geboren om gelukkig te zijn. En soms als ik het niet kan voelen dan weet ik dat ik diep van binnen geluk ben. Dat geeft mij de kracht, het uithoudingsvermogen om te blijven geloven in een wereld vol gelukkige mensen. Stel je eens voor hoe dat er uit zou zien. Ik zie glimpen van deze wereld. Hoe we elkaar kunnen helpen, er voor elkaar kunnen zijn. Belangeloos en met veel plezier. 

 

Soms zijn dingen gewoon niet leuk en stom. Lijken mensen recht tegenover elkaar te staan. Toch kies ik geluk! Jij?

 

The Yoga Trail!

Wakker worden en dan voelen dat alle seinen op groen staan. Het is een prachtige dag, de plannen zijn klaar, de laatste praktische handelingen voor de picknick, een heerlijk tevreden gevoel. Zo vroeg opstaan dat er nog voldoende tijd is om rustig de dag te beginnen. Zondagochtend 10 juni vond The Yoga Trail plaats op de Posbank.  Met tien mooie vrouwen samen op avontuur, yoga & run, verbinding en veel plezier. Wat een geluksdag was dat!

 

Het thema voor deze ochtend was; niets moet en alles mag. Voel je vrij om te zijn wie en wat je bent. Plezier en genieten staan voorop! Soms in volledige aanwezigheid, soms in stilte, soms met een hartelijke lach. De verbinding met de natuur maakt het krachtig. Je bereikt hoge hoogtes en diepe dalen, bijna net zoals het leven. Bij elke stap voel je de verbinding met de aarde.  Yoga helpt je om in verbinding te zijn met je lichaam en je omgeving. Aandacht voor je adem, je flexibiliteit. Daarbij is het ook zo heerlijk zijn om juist nergens aan te denken en niets te moeten. 

 

Bewust bewegend door de natuur maak je ook een reis in jezelf. Verbonden met de aarde, met alles wat de natuur je brengt. Het pad biedt zowel uitdagingen als overwinningen. The Yoga Trail geeft je de kans en de mogelijkheid om jezelf op verschillende manieren in beweging te brengen. Zowel fysiek, emotioneel als spiritueel. 

 

De picknick met een waanzinnig uitzicht bestond uit slow juices vol met groente en fruit. Daarnaast smulden wij van smoothies gevuld met een boost aan energie. Bliss balls en energie bars maakten de voedzame picknick helemaal af. Met liefde gemaakt door Rawsome.nl. Aanrader! 

 

Bedankt mooie vrouwen! Mede mogelijk gemaakt door de hulp van Judith Lippinkhof en Sandra Huntink, toppers!

 

Nu al zin in de volgende Yoga Trail! Save the date; The Next Yoga Trail is op zondagochtend 19 augustus 8.30 uur.

Acceptatie

Het was zomaar een dag en ik werd gevraagd om op kantoor te komen bij de twee directeuren. De een voerde het gesprek met mij en de ander deed alsof hij heel hard aan het werk was. Ondertussen volgde hij het gesprek nauwkeurig. Een vreemde maar ondertussen een normaal geworden setting. Het ene boefje begon te vertellen dat ze mij tijdens mijn zwangerschapsverlof niet hadden gemist. Een vooraf doorgesproken plan van aanpak van de twee directeuren. Ze wilden van me af en het liefst hadden ze dat ik zelf zou gaan. Dat zeiden ze echter niet, ze maakten een enorme omweg. Ik was ondertussen met stomheid geslagen en diep geraakt door de enorme botheid. Hoe ik zou reageren hadden ze echter niet goed ingeschat. Tot op de dag van vandaag ben ik trots op mezelf hoe ik voor mezelf opkwam en de binnenweg nam. Er was geen weerwoord, het waren twee boefjes zonder respect voor mij en voor zichzelf. Ondertussen schaamde ik me dood dat ik zo was behandeld door mijn werkgever. Vond het heel moeilijk om erover te spreken. Tegelijkertijd omdat mijn loyaliteit oneindig is. Ik werd er onzeker van.

Wat er in die periode daarna gebeurde was eigenlijk heel erg mooi want we kwamen bij de kern van de pijn. En misschien was het wel het begin van eindelijk mijn eigen pad bewandelen, doen waar ik gelukkig van word. Wel vanuit wederzijds respect en een open mind. Uiteindelijk zijn onze wegen op een goede en positieve manier gescheiden. Ik geloof echter niet dat ze er echt iets van geleerd hebben want degene die na mij terugkwam van zwangerschapsverlof werd dezelfde dag nog ontslagen.

 

Het was vandaag dat ik me realiseerde dat ik pas nu deze situatie heb geaccepteerd. Dat ik het kan zien voor wat het was. Daarvoor zat er nog heel veel onbegrip, pijn en schaamte op. Nu zie ik hoe goed het eigenlijk was!

 

We zijn  gemaakt voor een leven vol vreugde. Dit betekent niet dat het makkelijk of pijnloos zal zijn. Het betekent dat we ons gezicht naar de wind kunnen keren en aanvaarden dat wij door deze storm heen moeten. Succes is onmogelijk als we ontkennen wat er is. Acceptatie van de realiteit is het enig mogelijke vertrekpunt naar verandering.

Desmond Tutu

Het boek van Vreugde

 

De kracht van de lach!

Humor is een belangrijk aspect in het jaar van vreugde & geluk. Plezier, humor en de lach kunnen een zucht van verlichting geven op veel momenten. Denk maar eens aan een happy face van een blij kind, je smelt :-) De afgelopen weken stonden de yogalessen in het teken van de lach. En daar had ik ontzettend veel lol van en moest tegelijkertijd veel gene en oordeel in mezelf overwinnen.  Ook ontdekte ik dat er soms niet zoveel te lachen valt.

 

Samen lachen geeft een immense positieve energie. De ogen gaan stralen, er is contact, verbinding en warmte. Het geeft een heel goed en gelukkig gevoel, er is een verbinding van hart tot hart. Met lachyoga wek je die fantastische energie op een beetje kunstmatige manier op. Het lichaam maakt het niet uit of we lachen met een reden of dat we doen alsof. Het hoofd gaat echter in de weerstand, dat is volkomen normaal en heel begrijpelijk! Tijdens het lesgeven heb ik al dolle pret in mezelf, ik voel de weerstanden in mezelf, benieuwd naar de reacties van de yogi's. Vastberaden om de positieve energie voor iedereen voelbaar te maken.

 

Ook voor mij is het reuze spannend om zomaar zonder reden te gaan lachen. Het is gewoon doen en ervaren wat het oplevert, zonder oordeel! Mijn focus ligt op het doen, op het gevoel voor, tijdens en na de lachoefening. Het gewaar worden van de gedachten en de weerstanden. Wanneer je aan de ongemakkelijkheid voorbij bent gaat en voelt; wat is het toch heerlijk om even lekker samen te lachen. De lach is het meest eenvoudige en toegankelijke instrument om het leven te vereenvoudigen.

 

Wanneer er dan een zeer dierbare vriendin komt te overlijden lukt het me niet om de lachoefeningen te doen. Heb ik niet de juiste energie om in te zetten. Soms lukt het niet om te lachen, om de positieve energie te voelen. Soms zit je aan de keerzijde en zie je die kant. Dat is niet fijn maar wel goed om te ervaren. Deze fantastische vriendin zou niets liever willen dan dat wij plezier maken, lachen in en om onszelf.  En dan merk je dat alles toch gebeurd, dat we geen eeuwig leven hebben, of je nu serieus bent of lekker vrolijk. Uitbundig of ingetogen. Het is allemaal goed zoals het is. Goed om te weten dat je kunt kiezen voor een leven met humor. Want wanneer jij de humor zoekt, zal de humor jou zeker vinden!

 

Deze week blijven we nog in de kracht van de lach. Naast oefeningen voor het laten stromen van de energie gaan we aan de slag met het bekkengebied. Ontspanning in het bekkenregio geeft ontspanning in de kaken. De lachoefeningen zijn subtiel en gaan als een speels effect door de les. Ik verheug me er nu al op. Tot op de mat!

 

 

 

Het zoete leven

Vandaag dag 19 zonder suiker!  Wauw! Ik doe mezelf versteld staan over het waanzinnige doorzettingsvermogen. Ik dacht dat ik niet sterk genoeg zou zijn om de suiker te laten staan. Toen ik echter geconfronteerd werd met een huidaandoening in mijn gezicht kon de knop ineens om. Van het ene op het andere moment. 

 

Het bezoek aan de huisarts had mijn gemoedstoestand geen goed gedaan. Ze sprak over een chronische huidaandoening en onder controle krijgen. Ze schreef op welke kanshebbers het waren; psoriasis, rosacea of nog iets anders engs. Ik kreeg een zalfje mee en mocht vier weken later weer terugkomen. Paniek! Een pad zonder perspectief voor mij.

 

Het bezoek aan een natuurgeneeskundige arts in Duitsland was daarentegen een verademing. Gezien en gehoord worden, luisteren naar de signalen van het lichaam.  Geen Latijnse termen maar nuchtere constateringen.  Behalve dat ik geen suiker en ei meer eet ben ik aan het ontgiften. Er moet een hoop rotzooi worden opgeruimd. Dat voelt goed! Dit voelt als een pad wat ik kan bewandelen.  Bijna met plezier! Op een andere manier vorm geven aan het zoete leven. Zelfliefde!

 

Deze foto is van een paar jaar geleden. Het maakte mij bewust hoe normaal ik het vond om een gaaf gezicht te hebben.