Welkom in het nu!

Wat ontzettend leuk dat je nu hier bent. Welkom in de wereld van Judith | Yoga | Shiatsu.  Een wereld die bestaat uit rust, ruimte en rijkdom. Een wereld vol mogelijkheden. Want nu is een nieuw moment. Met ieder moment krijg je een kans opnieuw te beginnen. Laat je twijfels of angsten je niet tegenhouden, dit moment straalt van hoop en geluk. Een glimlach om je lippen en vreugde in je hart.

 

rust

 

De balans vinden tussen het leven aangaan en niets durven doen.

 

ruimte

 

Het vrije gevoel om te kunnen kiezen om vorm te geven aan wat in je leeft. Het juiste evenwicht tussen actieve bepaling en meegaan in de stroom. Het durven laten klinken wat in je leeft.

 

rijkdom

 

Wat zielsgelukkig maakt is ware rijkdom te vinden in de eenvoud van het leven. Een simpel gebaar; een hand op je schouder, een bemoedigende knik, de wind die zacht je gezicht raakt, een glimlach.

 

Onze producten

Judith | Yoga | Shiatsu biedt een breed scala aan mogelijkheden en hulpmiddelen om de rust in jezelf te vinden. Naast wekelijkse yogalessen in groepen zijn er ook individuele mogelijkheden. Wil je echt de diepte in met jezelf neem dan een kijkje bij onze trainingen.

Verhuizing

Judith | Yoga | Shiatsu gaat verhuizen! Per 1 januari worden de wekelijkse yogalessen op dinsdagavond gegeven op basisschool ‘De Ontdekking’,  Polstraat 62 in Didam. Helaas nemen we afscheid van de authentieke speelzalen. Vanaf 7 januari yoga in een heel nieuw gebouw, eens ervaren hoe dat voelt!

Online je afspraak boeken!

Wat goed! Vanaf vandaag is het mogelijk om online je persoonlijke afspraken te boeken via FaceBook! Klik hier.

Let's do some yoga

Blog

Lees hieronder de laatste blogs van Judith | Yoga | Shiatsu.

Veel lees plezier!

Wil je alle blogs lezen, klik dan hier.

Earthing

'Walk as if you are kissing the earth with your feet. Be aware of the contact between your feet and the earth. Walk in a way that you only print peace and serenity on the earth.'

~Thich Nhat Hanh~

 

Aarding/earthing  is in fysieke verbinding zijn met de aarde. En dat is zoooo goed voor je! Ik ben me gaan verdiepen waarom het zo goed voor je is.

 

Aarding is een heel bekend fenomeen in onze dagelijkse praktijk. Alle elektriciteit die we gebruiken is verbonden met de aarde. Voor het geval een teveel aan spanning of kortsluiting is er een verbinding met de aarde waar alle spanning naar afgevoerd wordt. Ook bliksemafleiders maken de verbinding met de aarde.  Afvoeren van spanning naar de aarde toe. Heel normaal en gebruikelijk.

 

Ons lichaam is eigenlijk ook een systeem wat een teveel aan spanningen kan opbouwen. We zullen niet zo snel exploderen maar van binnen gebeurt er wel van alles in ons lichaam. Niet zichtbaar aan de buitenkant en niet direct voelbaar van binnen. Het lichaam is zo genieus bedacht dat het zich altijd zal aanpassen aan de omstandigheden, voortdurend zal zoeken naar balans. Het meest fascinerende wat ik ontdekte in mijn zoektocht is dat er door een te veel aan spanning allerlei ontstekingen ontstaan in je lichaam die op termijn kunnen ontaarden in chronische ziektes. En dus dan pas aan de oppervlakte komen en daarmee duidelijk zichtbaar en voelbaar worden.

 

Technisch uitgelegd krijgen wij een te veel aan vrije radicalen in ons lichaam. Vrije radicalen vormen zich constant dat is maar goed ook, want sommige vrije radicalen heb je nodig om virussen te lijf te kunnen gaan.  Vrije radicalen ontstaan ook door invloeden van buitenaf. Denk aan make-up, alcohol, medicijngebruik, verontreinigde lucht, roken, maar vooral stress. Ook een teveel aan UV-straling heeft invloed op de hoeveelheid vrije radicalen in je lichaam en zelfs te veel sporten zorgt voor de vorming van vrije radicalen. Een teveel aan vrije radicalen in je lichaam kan ervoor zorgen dat allerlei lichaamsprocessen worden verstoord. Hoe dan?

 

Vrije radicalen zijn voortdurend op zoek naar een elektron of meerdere elektronen om weer compleet te worden. Elektronen zijn negatief geladen deeltjes die als het ware 'gestolen' worden van andere cellen die daardoor incompleet worden en ontstoken raken. Er ontstaat een kettingreactie waarbij ons goddelijke lichaam zichzelf aan valt, oxidatie! Er ontstaat een neerwaartse spiraal van chronische ontstekingen. Deze spiraal kan doorbroken worden het toevoegen van antioxidanten aan je systeem. 

 

Nu komt het! De makkelijkste manier om antioxidanten tot je te nemen is door te aarden. De aarde is een bron van elektronen die vrij beschikbaar zijn én in overvloed aanwezig. Op het moment dat je goed geaard bent komen er allemaal vrije elektronen ons lichaam binnen. De vrije radicalen vallen het lichaam niet langer aan waardoor de ontstekingsdruk wordt verlaagd. En, voor de liefhebbers, hier zijn wetenschappelijke bewijzen voor! Check the site van www.earthingnederland.nl.

 

Waar raken wij nog de aarde en hoe kunnen we in onze moderne samenleving nog geaard zijn? We raken de aarde met onze voeten, wanneer we zwemmen in open water én wanneer we douchen (geaarde waterleiding!). Daarnaast zijn er allerlei producten beschikbaar die je bijvoorbeeld tijdens de slaap kunnen verbinden met de aarde. Bijzonder interessant. 

 

Mijn voorkeur gaat uit naar de meest eenvoudige manier om weer verbinding te maken met de aarde en dat is te voelen dat je in contact bent. Te voelen dat je je voet neerzet op de aarde. Te voelen hoe je je voet neerzet op de aarde. Het uittrekken van de schoenen zorgt er voor dat je meer in verbinding bent met de ondergrond. Dat je de stappen maakt in respect met de ondergrond. In respect voor je lichaam. Met respect voor jezelf en de wereld om je heen.

 

Earthing; zo eenvoudig, zo makkelijk en zo dichtbij! En zoooo leuk! 

Echte blote voeten!

Vandaag was het zover! Voor het eerst op echte blote voeten trailen. Echte barefootrunning gaat natuurlijk over lopen met je blote voeten. De overgang van de 'grote' schoenen naar de minimalistische schoenen was al een behoorlijke overgang. Deze stap van minimalistische schoenen naar blote voeten is minstens zo groot! Het voelt heel erg bloot om te gaan lopen met blote voeten. Alsof ik iets vergeten ben, alsof ik iets doe wat eigenlijk niet mag :-). Het beginstuk is heel erg schrikken. Een bospaadje met stenen, auw! Mijn arme voetjes, what am I doing? Ieder steentje is voelbaar in mijn hele lichaam. Dan kom ik langzaam bij het zandstuk en hier word ik echt heel erg blij van. Wat heerlijk, het mag en het kan. Struinen met mijn blote voetjes. Het voelt alsof iedere zenuw aangeraakt wordt. Het geeft zo'n levendig gevoel, zo'n verbinding met de ondergrond. Wanneer ik mijn barefootschoenen weer aantrek voelt het alsof ik mezelf weer opsluit :-).

Oordelen mag, alleen pas dan als je het zelf hebt geprobeerd!

Barefoot running

In het voorjaar ben ik gestart met barefootrunning.

Wat?

Blootvoetshardlopen!

Nou, niet helemaal blootsvoets maar met minimalistische schoenen.

Wat voor schoenen?  

Schoenen die minimale bescherming bieden, met nagenoeg geen demping.

 

Waarom?

Wat ik fijn vind aan hardlopen is de beleving in de natuur. Ik loop graag in bossen en over de heide. Ook doe ik graag tussendoor yoga op plekken met een heel fijn uitzicht. Het was een logische stap om meer voeling met de ondergrond te willen ervaren. Nog meer een  met de aarde :-) 

 

Het is wel weer even bij nul beginnen, net of je opnieuw begint met hardlopen. De experts waarschuwen dat je zeker een jaar uit moet trekken om het lichaam te laten wennen aan barefootrunning. Natuurlijk heb ik heeeeel keurig het schema en de aanwijzingen van de expert gevolgd. Inmiddels ben ik alweer een heel eind op weg!

 

Hoe ga ik het barefoot runningschema inpassen in mijn hardlooptrainingen? Dat was even zoeken. Ik vond de meest ideale oplossing door onderweg mijn schoenen te wisselen. Hardloopschoenen aan en de barefootschoenen in het trailrun rugzakje. Zo kwam ik ook tot de ontdekking hoe vreselijk groot de normale hardloopschoenen zijn! Ze passen bijna niet in de rugzak. In het begin was het overschakelen best lastig. Horloge om, tijd in de gaten houden. Lopen op frequentie 180 passen per minuut, aan de hand van een metronoom app. Hartstikke druk onderweg :-)

 

Wat kwam ik tegen? Mijn lichaam had wel wat moeite met het aanpassen aan de nieuwe schoenen en de techniek. De voeten kregen wat te verduren wanneer ik een steentje niet had gezien en ik daar vol op landde, au! Het duurt soms dagen voordat het minder gevoelig wordt. Last van mijn knieën en met name mijn linkerheup. Eigenlijk de hele linkerzijde van het bekken. In mijn dagelijkse yoga practice besloot ik om een aantal dingen toe te voegen;

- ik masseer mijn voeten dagelijks met een massageballetje met stekeltjes om de voeten lekker los te maken en alle zenuwuiteinden te prikkelen. Werkt zowel ontspannend, stimulerend als versterkend. Om de voeten te trainen, of bij geprikkelde voeten om ze te ontspannen.

- Ik gebruik een foamroller voor het ontspannen en masseren van spieren en weefsels,  met name de kuitspieren. Door met een foamroller druk uit te oefenen op specifieke plaatsen op je lichaam kun je gespannen spieren en pijnpunten laten ontspannen. Heerlijk om tegelijkertijd mijn eigen therapeut en client te zijn. De pijnlijke plek blootleggen, lichte druk houden, voelen waar de pijn heen trekt en wachten op de ontspanning.

- Ik pas allerlei yogaoefeningen toe om mijn bekken en heupen te stretchen. Zoals de duif en de heerlijke stretch die je hieronder op de foto ziet, mijn favoriet! 

En weet je wat nu zoooo leuk is, al de klachten zijn grotendeels helemaal verdwenen :-)

 

Nu loop ik 24 minuten aaneengesloten op mijn Vibram Merrels zonder nog enige klachten te ervaren! Dat maakt mij een heel blij mens! Op naar het de 60 minuten, mijn favoriete tijd voor een heerlijk hardlooprondje :-). Het moraal van dit verhaal is natuurlijk dat luisteren naar je ziel en lichaam het meest ultieme van alles is!

 

Pelgrimeren is mediteren met je voeten.

Jaaa, I did it! I went on a pilgrimage! En ik zou het zo weer doen!

Pelgrimeren is wandelen met je ziel, kijken met je innerlijk oog en luisteren met je hart.

Was het alleen maar leuk? Nee, zeker niet!

Was het een avontuur? Dat zeker!

 

Ik vond het heerlijk om de schoenen aan te doen en te vertrekken. Alles wat ik nodig heb in de rugzak. Altijd vooruit, niet terug. Geen rondje lopen maar een route met een doel. Iedere dag op pad, de weide natuur in, dat vond ik echt super tof! Het landschap dat onderweg veranderde van heuvelachtig naar echte bergen. De diversiteit in de overnachtingen vond ik ook erg goed gelukt (schouderklopje voor mezelf!). Oog in oog staan met zoveel schoonheid onderweg ontroerde mij regelmatig.

 

De eerste dag kwam ik al vroeg in de ochtend aan in Wenen. Ik overnachtte in een airbnb, een kantoor van een artiestenbureau voor operazangers in het centrum van de stad. Dichtbij Gucci, Prada, Yves Saint Laurent en alle luxe merken die je maar kunt bedenken. Heerlijk om door te stad te dwalen en te ontdekken. Waanzinnig veel touristen op de hotspots van Wenen. In de avond volgde ik een bijzonder hete yogaclass bij YogaKula. Het was een uitdagende les waar ik weer nieuwe teen oefeningen heb geleerd (blijft interessant die voetjes). Top!

 

De volgende dag ging ik vroeg op pad met de trein en bus naar het startpunt van de route. Het boekje met de routebeschrijving in het Duits bleek lastiger te volgen dan ik dacht. De schrijver had een toch wel vrij wollig taalgebruik. De GPS track was gelukkig erg goed om te volgen.  De tweede nacht sliep ik in een typisch Oostenrijks hotelletje; 'Zum Jagdschloss'. In de plaats Mayerlingen waar het jachtslot staat van Sissi en Franz Joseph staat. Wat een immense weldaad! 

 

Door een voor mij spannende tocht door de  weilanden en bossen bereikte ik Araburg.  Het gevoel van kunnen verdwalen in de eindeloze bossen vind ik nogal eng.  Aan het einde van tocht kom ik aan bij een nagenoeg verlaten burcht. Op de binnenplaats van de burcht is het gezellig druk en zijn er meer pelgrims onderweg. Ik slaap met twee Oostenrijkse vrouwen bovenin de torenkamer. Steile houten trappen brengen ons naar boven en wat is het er mooi! De toilet zit helemaal beneden en de douche is een tuinslang achter een hekje. Heerlijk spartaans, op z'n tijd niets mis mee. 

 

In Araburg ontdekte ik de eerste blaren, snik. Met de spanning nog in mijn lijf van de vorige dag besluit ik om een gedeelte van de route met de trein af te leggen. Vanuit niemandsland loop ik weer de bewoonde wereld in en koop allerhande blarenpleisters. Ik reis met de trein naar Lilienfeld en daar mag ik het klooster in! Voor 1 dag! Ik ben ontroerd van alle deuren die voor me open gaan. De schoonheid die ik mag zien. De kamer is in haar eenvoud echt prachtig. Verliefd op het sobere interieur en de armoedige gordijnen. Er is een bibliotheek en ook daar mag ik heen, smelt! Wauw! Vanuit het klooster is een binnendoorgang naar de basiliek.  Het ontbijt met alle paters aan de tafel vind ik toch iets te spannend. En trek weer verder. Diep geraakt door zoveel schoonheid, gevoel van welkom zijn, gastvrijheid.

 

Het weer is inmiddels omgeslagen van bloedheet naar comfortabel warm en bewolking (kan ik dus ook heel erg van genieten!). Op de een of andere manier heb ik spanning in mijn lijf en durf ik een gedeelte van de route niet zo goed aan. Ik besluit om de bus te nemen en het laatste stuk te lopen. Ik kwam aan in Annaberg, waar het echt compleet uitgestorven was. Hier vond ik gelukkig goede kaarten die mij wat meer vertrouwen gaven dan het routeboekje. De route omhoog naar de Tirolerkogel was behoorlijk pittig! Hier sliep ik op 1400 meter hoogte in een Alpinehut. De zonsondergang was hier zo geweldig mooi. Ook de volle maan straalde vol aan een wolkenloze hemel. De zonsopkomst was even nog mooier. Wat een prachtige natuur en wat een voorrecht om het te mogen aanschouwen.

 

Die dag besloot ik om boven te blijven. Wat yoga te doen en wat te wandelen, volledig op het gevoel. Een dag vol eindeloze tijd! De dag was stralend zonnig en precies de juiste temperatuur. Het was een feestdag in Oostenrijk; Maria Tenhemelopneming, de Maria hemelvaart. En terwijl ik dacht dat ik in de the middle of nowhere was belandde ik opeens bij een buitenkerkdienst. Met veel lederhosen, mooie Oostenrijkse jurkjes und eine Blaskapelle. De dag erna vertrok ik met zonsopkomst naar mijn volgende bestemming.

 

Deze dag heb ik volledig op de kaart gelopen en dat was een verademing. De route iets aangepast vanwege de mist in de bergen. Ik liep uren langs een heerlijk stromende rivier, die alle kanten op kronkelde.  En aan de Hubertussee zou ik wel een huisje willen bewonen, zo mooi. De laatste klim was geweldig, wat vind ik het heerlijk om te klimmen en te steigen. De aankomst in Mariazell is een beetje een deceptie. Eigenlijk wil ik er nog niet zijn. Het voelde wat beklemmend aan.  Ik ben niet perse heel erg gelovig en hang ook geen geloof aan. Vond het prachtig om te zien hoe mensen onderweg hun geloof belijden. De pracht, de rijkdom, de weelde, de toewijding, heel indrukwekkend. Ik geloof absoluut in het goddelijke! De enige echte :-)

 

Gruss Gott (God begroet U), vind ik erg leuk! Grappig wanneer je bewust hoort dat mensen dat tegen je zeggen en om te zeggen. De Oostenrijkers die ik ben tegengekomen vond ik bijzonder hartelijk, open en vriendelijk. Ook heel erg zorgzaam voor anderen. Heel gastvrij en behulpzaam. Van het Oostenrijkse eten was ik ietsje minder onder de indruk ;-)

 

Er zat niets in mijn rugzak wat overbodig bleek te zijn, gelukkig! Het idee alleen al dat je heel de tijd iets draagt wat helemaal niet nodig is, is zonde van de energie. Alles was uitermate goed gebruikt en dat was te ruiken ook! Heerlijk handig al die parfums op het vliegveld. Zo dankbaar gevoel dat ik thuis weer gewoon schone kleren uit mijn kast kon pakken. Jeetje, wat was dat fijn!

 

Wat ik over mezelf geleerd heb;

- ik ben best heel erg bang voor heel veel dingen.

- ik ben bang om te verdwalen. En dat gebeurt dan ook :-)

- terugkijkend ben ik telkens op de juiste plek uitgekomen.

- niet te veel en te ver vooruitdenken, alles ontvouwt zich als het zover is.

- er zijn altijd mensen onderweg die er voor je zijn.

- ik mag nog veel meer blindvaren op mijn intuïtie.

- ik ben een onderzoeker, vind het heel leuk om te ontdekken en te vinden.

- ben dol op leuke plekjes, laat me niet zo snel weerhouden.

- heel erg bewust van de ballast op mijn schouders. Wat wil ik wel en niet dragen?

- ik vind het leuk om te zoeken en te puzzelen net zolang tot alles op zijn plek valt.

- dit smaakt absoluut naar meer!

 

Ik was van te voren zo ontzettend nieuwsgierig hoe het zou zijn. En dat kun je dus alleen maar ervaren door te beleven. De volgende tocht die ga lopen heb ik al uitgezocht,  het is de Camino Portugués Costas. Van Porto naar Santiago de Compostela, langs de kust. Can't wait! Een stapje verder.

 

Der Weg ist das Ziel

 

Waarom zou je een pelgrimstocht willen lopen? Dat is zo'n vraag die op plopt wanneer ik in angst schiet.  Want het is reuze spannend! Ik ga wandelen in Oostenrijk. In mijn uppie. Een wandeltocht van Wenen naar Mariazell, genaamd 'Via Sacra'. Met een rugzak, routebeschrijving, GPS en een slaapzak. Acht dagen, zeven nachten. 120 km. De route is uitgestippeld en een groot deel van de overnachtingen zijn besproken. Van een hippe B&B in Wenen, naar een minimalistische hut hoog in de bergen, een klooster, een kasteel en op de laatste avond een heerlijk hotel met wellness.

 

'Der Weg ist das Ziel', is de ondertitel van de routebeschrijving van die Heilige Straße (Via Sacra). En dat klopt nu al, ik ben nog niet eens vertrokken! Het is een heel proces geweest om te komen waar ik nu ben. Van binnenuit voel ik een diep verlangen om te gaan en ben ik heel erg nieuwsgierig naar de reis. Mijn hoofd ziet echter allerlei beren op de weg en grote gevaren(!). Steeds roep ik mezelf weer terug naar het vertrouwen, die schattige Oostenrijkers, de waanzinnige yogaplekken en de prachtige natuur.

 

Pelgrims noemen vaak vijf redenen waarom ze hun pelgrimage volbracht hebben, lees ze hieronder. Ik zie ernaar uit!

De eerste reden is dat een lange wandeling op zich een bijzondere ervaring is. Je krijgt als wandelaar een andere verhouding met de wereld om je heen. Je wordt nat als het regent en je krijgt het warm als de zon schijnt. Voor de moderne mens is het een hele ervaring om nog eens goed nat te worden en onder een boom te moeten wachten tot het ophoudt met regenen. Het leert je in ieder geval op een andere manier tegen een boom aan kijken. 

De tweede is dat de ontmoeting met de verschillende culturen en met de geschiedenis een pelgrimsreis interessant maken. Je krijgt onderweg een stuk aanschouwelijk geschiedenis onderricht. Door het stapvoets te bewegen door het landschap vallen je veel meer dingen op.

Pelgrims zeggen ook dat ze onderweg meer mens worden. Je moet je, als pelgrim, vaak overgeven in de handen van mensen. Je kunt niet alles voorzien, niet alles regelen en niet alles alleen volbrengen, maar je hebt de steun en de welwillendheid nodig van mensen die je op je weg ontmoet. 

Verder kun je, als pelgrim, ook niet om de spirituele ervaringen heen. Soms heb je ontmoetingen waarvan je niet kunt geloven dat het toevallig is. Soms kom je ook fantastische kunstwerken tegen onderweg, die je aanspreken en niet meer loslaten.

Ten slotte ontdekken pelgrims soms ook iets, waarvan ze bijna vergeten waren dat ze het hadden. Bijvoorbeeld zichzelf, of hun engelbewaarder. Dat lijkt typisch voor een pelgrimstocht. Wat je er van over houdt zijn niet zo zeer nieuwe dingen, maar dingen die je al had en die je opnieuw, in een andere dimensie, gaat waarderen. 

Ik laat je weten wat mijn ervaringen waren, binnenkort :-)