Welkom in het nu!

Wat ontzettend leuk dat je nu hier bent. Welkom in de wereld van Judith | Yoga | Shiatsu.  Een wereld die bestaat uit rust, ruimte en rijkdom. Een wereld vol mogelijkheden. Want nu is een nieuw moment. Met ieder moment krijg je een kans opnieuw te beginnen. Laat je twijfels of angsten je niet tegenhouden, dit moment straalt van hoop en geluk. Een glimlach om je lippen en vreugde in je hart.

 

rust

 

De balans vinden tussen het leven aangaan en niets durven doen.

 

ruimte

 

Het vrije gevoel om te kunnen kiezen om vorm te geven aan wat in je leeft. Het juiste evenwicht tussen actieve bepaling en meegaan in de stroom. Het durven laten klinken wat in je leeft.

 

rijkdom

 

Wat zielsgelukkig maakt is ware rijkdom te vinden in de eenvoud van het leven. Een simpel gebaar; een hand op je schouder, een bemoedigende knik, de wind die zacht je gezicht raakt, een glimlach.

 

Zin om in beweging te komen?

Zin om even in beweging te komen? Voor de yoga & run maakten wij de volgende opnames. Doe mee!


wat doe ik nu?



Ademen, doe jij dat ook?

Ademen, doe jij dat ook?

 

Het is zo normaal ademen en we doen het zo vanzelf dat we ons heel vaak niet bewust zijn van onze adem. We hoeven nooit te denken: 'ik moet ademhalen'. Vaak worden wij ons pas bewust van onze adem wanneer de omstandigheden daarom vragen. Weet jij dat aandacht voor je adem de kortste weg is naar jezelf? Weet jij dat een beheerste ademhaling je sleutel is tot een stille geest?

 

Deze week staan de yogalessen in het teken van de ademhaling. De oude yogi's wisten al dat je levensduur niet bepaald wordt door het aantal jaren, maar door het aantal ademhalingen. Over het algemeen ademen we veel te snel en maken we geen volledig gebruik van onze longcapaciteit. Beheersen van je ademhaling kan je veel voordelen opleveren. 

 

De longen zijn een prachtig systeem van je lichaam die ervoor zorgen dat er gaswisseling plaats vindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme. De longen lijken op omgekeerde bomen. Je luchtpijp is de stam van de boom. Daarna splitst de luchtpijp zich op in kleiner takken genaamd bronchiën.  De ademhaling wordt autonoom (vanzelf) aangestuurd door het lichaam. Het ademhalingscentrum zorgt voor afstemming van de ademhaling op de behoefte van het lichaam. Anders dan bij de hartslag kunnen we de ademhaling bewust een poos onderdrukken of extra ademhalen. 

 

Alleen al je aandacht richten op je adem is een enorme ontstresser voor je hele systeem. Ademen rustig, zonder te forceren. Het ontspant je hele zenuwstelsel. Je aandacht volledig richten op je adem is de kortste weg naar jezelf. Het is je levenskracht, je bron van leven. Zonder je adem zou je simpel genoeg niet aanwezig zijn op deze plek en in dit moment.  

 

De aandacht bij je adem houden kan echter al spannend en uitdagend genoeg zijn. Let maar eens op hoe snel je gedachten weer ergens anders zijn. Je zit op je yogamat of achter je bureau en ineens zijn je gedachten bij de auto, bij je volgende afspraak, bij het eten. Steeds liefdevol je aandacht terugbrengen naar je adem. En weer opnieuw, en weer opnieuw. Gedachten mogen er zijn, maar laat ze voor wat ze zijn, gedachten. 

 

Door het beoefenen van ademhalingsoefeningen kun je je longcapaciteit vergroten en de ademhaling vrijer maken.  Tevens kan het je helpen bij het oplossen van weerstanden in het ademhalingsproces en het maakt ademhalen makkelijker. Ook kunnen ademhalingsoefeningen je helpen om je makkelijker in meditatieve staat te brengen. De wisselende neusademhaling is een elementaire ademoefening die weinig ervaring vereist en toch een opzienbarend resultaat kan op leveren. 

 

De wereld van je ademhaling is er een om je in te verdiepen. Voor meer informatie neem contact met me op!

info@judith-yoga-shiatsu.nl

06-81432170 

 

 

 

Par(ad)ijs!

PaR(AD)ijs

Afgelopen dagen waren wij in Parijs! We vinden het er heerlijk, lijkt in vlagen wel op het paradijs.  Het was 15 jaar geleden dat wij er voor het laatst waren. Aanwezig zijn in deze wereldstad brengt mij terug in de tijd want daar aan het einde van het jaar 2001 diende zich een belangrijk besluit. Een besluit dat werd genomen in Parijs. Niet omdat het moest maar omdat het zich aandiende. Mijn toenmalige werkgever en ik waren overeengekomen dat het goed zou zijn om een paar weken vrij te nemen. Onder La Defense voelde ik dat teruggaan na die weken geen oplossing zou zijn. Het frisse nieuwe jaar in 2002 begon ik met het accepteren dat ik 'burn out' was, op, leeg. Vreselijk! Een boze werkgever, gevoel van falen, schaamte en finaal aan de grond genageld. Kom daar maar weer eens uit! 

 

Vijftien jaar later ziet het leven er zo anders uit. Wij hebben ons verdubbeld, wij zijn niet meer met twee, maar er is een gezin ontstaan met twee prachtige dochters. De burn out van toen blijkt een mooi begin te zijn.  Yoga wordt de rode draad van mijn leven. Daar ontmoette ik de man die mij met liefdevolle hand weer terugbracht naar mezelf. Die me zachtjes stuurde. Die me tot vervelends toe steeds aanmoedigde. Henk, in memoriam, mijn yoga vader. Naast hem ontmoette ik zoveel mooie mensen de afgelopen 15 jaar de mij op hun manier mij hebben geholpen. Dat voelt zo waanzinnig waardevol!

 

Terwijl ik dit schrijf zie ik alle markeer punten voorbij komen. Het zijn als puzzelstukken die steeds makkelijker in elkaar schuiven en mijn leven is steeds meer het leven waarvoor ik bedoeld ben. Om vanuit de commerciële hoek te verhuizen naar de zachte kant, die zoveel beter bij mij past, was toestaan dat gevoeligheid mijn kracht blijkt te zijn. Een weg volgen die niet het meest aantrekkelijk eruit ziet en zeker niet makkelijk lijkt. Voelen dat er geen andere weg is dan deze. Mezelf afvragend waar ik in vredesnaam terechtkom.

 

En ze kwam terecht aan de voet van de Eiffeltoren, yeah! Leven met veel plezier, met verwondering, met blijdschap.  Leven en leren van binnenuit. Leven met alles wat er is. Door diep verdriet contact kunnen maken met diep geluk. Of andersom :-)   

 

 

  

Ree, wat doe je nu?

Ree, wat doe je nu?

Afgelopen vrijdag fietste ik van Doetinchem naar Wehl en zomaar ineens was ik betrokken bij het leed van een jonge ree. Zo midden op de dag besloot deze ree om heel spontaan een drukke weg over te steken. Zonder te kijken rende hij zomaar voor een auto en maakte daardoor een enorme vlucht. Ik kwam aan toen ze hem op een veilige plek hadden gelegd. Hij leefde nog maar leek aardig in paniek. Er verzamelde zich een groep mensen om het dier heen, de een had het over afschieten en de ander over de dierenambulance. Ik dacht alleen maar, lief dier, huppel alsjeblieft weer blij de natuur in. Dat was te optimistisch gedacht van mij. Tegelijkertijd verwonderde ik mij over de schoonheid van het dier en ons voorrecht om zo in contact te zijn met een ree. Een jongen streelde de ree, zo schattig.

 

Toen de ree hoorde over afschieten wilde hij overeind komen, het lukte hem niet. Van die oude mannen die zeiden; 'dit beest is in shock, kun je beter uit zijn lijden verlossen'. Een jonge vrouw die zei; 'we kunnen het toch nog proberen'. Daar was ik het volledig mee eens. We bellen de dierenambulance. We worden doorverwezen naar de politie en die komen dus niet.

 

Het dier gaat steeds minder frequent ademen en de hartslag zakt langzaam weg. En onder onze ogen sterft de ree. De professionele jager heeft zo van die ongevoelige manieren om te checken of het dier echt dood is. Ze nemen hem mee, ik hoor mezelf zeggen; 'behandel hem alsjeblieft met respect'.  

 

Alsjeblieft, wij, laten wij elkaar met respect behandelen. 

Ruimte in een yogastudio

Je eigen ruimte innemen

Ruimte zoeken in je lichaam in plaats van in de lesruimte. Wanneer de lessen wat vol beginnen te raken en er wat mensen in je aura lijken te komen wordt het wat onrustig in de ruimte. Is dit omdat wij graag ruimte en privacy wensen? Hier in het westen reageren wij anders op ruimte, terwijl de oorspronkelijke yoga beoefening in enorme aantallen in saamhorigheid werd uitgevoerd.  Letterlijk op elkaars lip op een klein kleedje en zonder elkaar 'in de weg te zitten'.

 

Ruimte zit tussen de oren. Ruimte is in de mind,  de gedachtekracht creëert ruimte waar je ook bent. Ruimte is delen, het samen willen delen van elkaars ruimte. Samen het collectief geheel dienen. Yoga vindt plaats op een daarvoor geschikte mat. De mat geeft je meer dan voldoende bewegingsruimte, anders zou men de mat natuurlijk breder maken.

 

 Yoga gaat over het verinnerlijken en juist niet naar buiten richten.  Het richten van je aandacht op de ander die je ruimte inneemt of je ruimte beperkt terwijl je meer dan voldoende hebt aan je mat. Yoga gaat om het beheersen van je gedachtenstroom die je zo kan weghalen bij wat werkelijk belangrijk is. Het maakt dus niet uit hoe groot je ruimte is.  Natuurlijk is het een uitdaging om yoga te beoefenen op een plaats waar lawaai is of waar je het moet doen met de ruimte van je mat. De absolute beheersing is juist om die ruimte te vinden in je hoofd te vinden en je hart. En dit ook de ander te gunnen.

Hardlopen als metafoor

Hardlopen als metafoor

Heerlijk voelt het om hardlopen te gebruiken als metafoor. Het liefst loop ik in de Montferlandse bossen, met uitdagende klimmetjes en afdalingen. Gisteren koos ik voor zo'n uitdagende route, heel bewust. Om te voelen hoe ik ervoor sta, omdat ik voldoende tijd had en omdat ik zo graag kom op de Kale Jacob. Dit uitzichtspunt ligt aan de noordzijde van de Hettenheuvel en is met 91,6 meter de hoogste heuvel van Montferland. Het uitzicht is hier zo waanzinnig mooi en adembenemend, zeker wanneer het zo helder is als gisteren. Om er te komen moet je wel wat moeite doen en er staat nergens aangegeven hoe je er komt. Tijdens het lopen houdt het me dan al bezig, want als je moeiteloos wilt leven en de stroom volgt hoe kun je dan boven op de top komen? Blijkbaar is het nodig om te investeren om te komen op plaatsen waar je anders niet zo snel zou komen.

 

Ik geniet van de klimmetjes onderweg en vind het zo'n heerlijk gevoel wanneer de grond onder mijn voeten weer begint te dalen. Precies dat transformatiepunt ervaren. De afwisseling in de bomen, het zonlicht dat zo mooi door de bladeren schijnt, de geuren, de kleuren en de route van het pad, ik geniet er zo van. Het hele lichaam voelen, bewust aanwezig zijn bij iedere stap. De gedachten opmerken die door mijn hoofd gaan. Het lijkt alsof mijn gedachten worden gehusseld in mijn hoofd en ik telkens de gedachte van een andere kant bekijk. Hardlopen voelt als een reis door de gedachten. Tegelijkertijd wordt wat ligt te slapen of wat is weggevallen in een hoekje weer opgedwarreld en kom ik weer tot nieuwe ideeën. 

 

Gisteren raakte ik ontroerd van de aanblik op de Kale Jacob, zo'n mooi weer, zo'n prachtig vergezicht. Het is rustig in het bos en ook op het uitzichtspunt lijkt niemand aanwezig. Totdat ik een vrouwenstem; 'zit!' hoor roepen. En daar is het net alsof ik mezelf ontmoet. Een vrouw die haar oefeningen doet op de vroege ochtend in gezelschap met haar hond.  Ze is gymleerkracht en de Montferlandse bossen zijn ook haar hardloopterrein. Zoals er zovelen zullen zijn.  Deze ontmoeting is bijzonder, ik kijk in haar ogen en zie mezelf.

 

De route na de Kale Jacob is vrij vlak. Door de weilanden met als laatste een felle klim met een venijnig staartje. Het kan zo fijn zijn om te weten wat er komt. Snelheid terugnemen op de klim, kleinere, kortere pasjes maken en volharden. De afdaling met grote passen, net of ik bijna vlieg. Genieten van het onderweg zijn, voelen hoe de 'obstakels' vandaag worden genomen.  Het doel is genieten van de reis, van iedere stap en al het moois wat je onderweg tegenkomt.

 

En dat iedere keer weer.